Author Archives: Elizabeth van den Dries

Herinneringen aan de Bron – Wayne Dyer

 

“Twee jaar was ze, toen ze op een ochtend hartverscheurend huilde. Ik nam haar op mijn schoot, wiegde, fluisterde, droogde tranen. ‘Waarom heb je zo’n verdriet?’ Ze snikte, veegde haar snottebel af aan mijn jurk en zei ‘Ik ben pas gelukkig als ik weer bij mijn echte papa en mama ben.’
Stil werd ik van haar woorden. Woorden zo vol van verdriet en ongeluk.
Mijn antwoord was een warme knuffel en nog een.” 

In het onlangs bij Palaysia uitgegeven boek ‘Herinneringen aan de Bron’ van de bekende schrijver Wayne Dyer staan tientallen verhalen van kinderen met herinneringen van voor ze naar de aarde kwamen, gesprekken met God en met overleden familieleden.
De Nederlandse editie is aangevuld met tekeningen. Blij ben ik dat er twee tekeningen in staan uit ons boek ‘Layla en de blauwe vogel’, een sprookjestroostverhaal wat indirect gaat over de papa van Djessy die overlijdt als ze 5 jaar is. 
Djessy: ‘zoals in het boek voel ik ook dat mijn papa voor altijd bij mij is ook al is hij niet fysiek hier op aarde. Ik ben blij dat ik als kind deze tekeningen heb gemaakt en dat mijn moeder dit verhaal heeft geschreven, en dat ik als ik het nu lees en bekijk helemaal voel dat liefde leven en dood overstijgt.’

Meer informatie over dit bijzonder mooie boek ‘Herinneringen aan de Bron’ kun je vinden op www.waynedyer.nl – of www.sunshineforthesoul.nl
Meer informatie over Layla en de blauwe vogel vind je op www.schrijfaanzee.nl

   

Van Beppie naar Elizabeth

In april 2014 heb ik mijn voornaam veranderd van Beppie naar mijn doopnaam Elizabeth. De reden? Ik voelde dat ik Beppie ontgroeid was en nadat ik op een dag een dame haar hondje hoorde roepen; ‘ Beppie, kom hier’ besloot ik dat het tijd was. Ik vroeg mijn moeder om toestemming en zij vond de… lees verder

In het land van weten en vergeten

Twee jaar geleden schreef ik een blogbrief naar mijn mamita vanuit Terra Nova, waar ik de schrijfweek volgde bij Geert Kimpen en Christine Pannebakker. Mijn moeder was geopereerd en in het land van vergeten terecht gekomen. In heldere momenten vroeg ze mij mee te denken over leven en dood en ze wilde dat ik haar… lees verder

Mengen, mixen, kneden

Schrijven, ik doe niets liever. Ochtendwoorden, siëstazinnen, verhaaltjes voor het slapen gaan. Als een kok kluts ik fantasie en realiteit tot een nieuwe werkelijkheid. Misschien kun je het leugens noemen of zijn het sprookjes? Ik heb lang gedacht dat het leven een verhaal was, een sprookje waarin iedere dag leuke, spannende, avontuurlijke dingen te gebeuren… lees verder