Badmutsen

IMG_4216 klein

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik loop in een paar minuten van mijn huis naar zee. Het witte hondje draaft dapper mee, hij weet dat ik niet houd van getreuzel en geplas bij ieder paaltje. De winterzon tekent lichtjes op de golven. Twee oudere dames kuieren over de boulevard en gaan doelgericht naar het strand, laten de badjas van de schouders glijden en voelen met de tenen de temperatuur van het water. Ik trek mijn pet verder over mijn oren en voel mijn wollen sjaal kriebelen. De golven slaan zacht tegen de damesdijen en langzaam verdwijnen ze. Alleen de witte badmutsen zijn nog te zien. Ik schrik. Wat als ze door de kou bevangen raken, ga ik ze achterna? Bel ik 112, geef ik mijn hondje orders en maak ik hem tot redder? Ik sta verstijfd uit angst voor de dood en zie mezelf met de dames in mijn armenĀ  naar de bodem van de zee zinken. Als ik wakker schrik uit mijn overpeinzingen zie ik de dames keuvelend het water uitlopen, de badjas aantrekken en naar de boulevard lopen. Ik gooi mijn angst voor de dood in zee en richt mij op de herfstzon en het hondje. We moeten verder.

schrijf een reactie